Koers
Wie doet wat: verantwoordelijkheden verdelen in gewone taal
Verdeel verantwoordelijkheden door per taak of besluit één eigenaar te noemen, vast te leggen wie meedenkt en wie alleen hoort wat er besloten is. Zo voorkom je dat werk blijft liggen of dat iedereen op de eigenaar wacht.
Dinsdagochtend, half negen. De offerte voor de nieuwe klant moest gisteren de deur uit. Je planner dacht dat verkoop hem zou sturen. Verkoop wachtte op de prijs van de planner. En iedereen wachtte stilletjes op jou, want jij tekent toch altijd. Niemand deed iets fout. Alleen wist niemand wiens taak het was.
Zo gaat het in veel groeiende bedrijven. Zolang je met drie mensen aan één tafel zit, regelt het zich vanzelf. Bij tien mensen niet meer. Dan heb je een paar afspraken nodig over wie wat doet, in woorden die iedereen snapt.
Vier rollen, één eigenaar
Het bekendste hulpmiddel heet RACI. Per taak of besluit leg je vier rollen vast. Lean.nl beschrijft ze in hun uitleg van het RACI-model, en in gewone taal komt het hierop neer:
- Doet het werk (Responsible): wie de taak uitvoert. Dat kunnen meerdere mensen zijn.
- Is eigenaar (Accountable): wie eindverantwoordelijk is en de knoop doorhakt. Altijd één persoon.
- Denkt mee (Consulted): wie je vooraf om raad vraagt.
- Hoort het (Informed): wie je achteraf laat weten wat er besloten is.
De belangrijkste regel: per taak precies één eigenaar. Lean.nl zegt het met zoveel woorden, en Npuls wijst erop dat een heldere verdeling voorkomt dat taken blijven liggen. In een recent artikel in Harvard Business Review laten Lindy Greer, Jennifer Jordan en Maxim Sytch zien wat er gebeurt als het niet duidelijk is: een overleg over een groot besluit ontaardt in een machtsstrijd en eindigt zonder besluit.
Twee eigenaren betekent in de praktijk geen eigenaar.
Besluiten zijn iets anders dan taken
Voor besluiten bestaat een variant van adviesbureau Bain, met de naam RAPID. Het idee werd in 2006 bekend door het artikel "Who Has the D?" in Harvard Business Review van Paul Rogers en Marcia Blenko. De D staat voor decide. Volgens Bain zelf zorgt het geven van die D aan één persoon ervoor dat er één aanspreekpunt is. Wie input geeft, mag meepraten maar heeft geen veto.
Voor een bedrijf van tien of veertig mensen hoef je die vijf letters niet uit je hoofd te leren. Onthoud het onderscheid: wie doet het werk, en wie beslist. Bij een offerte kan de planner de uren uitrekenen en verkoop de tekst schrijven, terwijl de verkoopleider beslist over de prijs. Staat dat op papier, dan wacht niemand meer op jou.
Waar het meestal misgaat
De HBR-auteurs zagen vier fouten die steeds terugkomen:
- Rollen verdelen voordat duidelijk is wat het doel van het besluit is.
- De verdeling behandelen als een vaste lijst die één leidinggevende heeft opgesteld.
- Niet uitleggen wat een rol in de praktijk betekent.
- De rangorde laten winnen van de afspraak, zodat de baas toch beslist als de baas in de kamer zit.
Die laatste is voor eigenaren het lastigst. Je hebt de verkoopleider eigenaar gemaakt van kortingen tot tien procent, en bij de eerste lastige klant pak je het toch zelf. Daarmee leer je je team één ding: wachten op jou loont.
Lean.nl wijst nog een valkuil aan: te veel mensen in de rol van meedenker. Elke extra naam die vooraf gehoord moet worden, maakt het besluit trager. Vraag je bij elke naam af of je diegene echt vooraf nodig hebt, of dat achteraf horen genoeg is.
Een voorbeeld uit de praktijk
Stel: je hebt een installatiebedrijf met achttien mensen. Je zet in een simpel overzicht de zes dingen die vaak blijven hangen:
- offertes boven de 25.000 euro
- de weekplanning
- inkoop van materiaal
- klachten van klanten
- aannemen van monteurs
- de jaarlijkse prijsaanpassing
Per regel vul je één eigenaar in. Bij de weekplanning is dat de planner, niet jij. Jij staat bij "hoort het". Bij klachten is het de projectleider van dat project, met de servicemedewerker als degene die het werk doet. Bij de prijsaanpassing ben jij de eigenaar en denkt je boekhouder mee.
Binnen een uur heb je een overzicht dat op één A4 past. Het mooiste effect zie je pas weken later. Er komen minder vragen bij jou terecht, omdat mensen weten waar ze heen moeten.
Houd het levend
Een verdeling die je één keer maakt, veroudert. Mensen wisselen van functie, het bedrijf groeit, er komen nieuwe soorten besluiten bij. De HBR-auteurs raden aan om de verdeling te zien als een gesprek dat je blijft voeren, niet als een document. Lean.nl adviseert hetzelfde: bespreek de keuzes met het team en stel bij tijdens de uitvoering.
Een praktisch ritme: kijk eens per kwartaal naar de lijst. Welke besluiten liepen vast? Wie werd vaker gebeld dan de bedoeling was? Pas de namen aan en vertel het iedereen.
Zo begin je deze week
- Schrijf de vijf taken of besluiten op waar het de afgelopen maand misging of die op jou bleven wachten.
- Zet er per regel één eigenaar bij, plus wie het werk doet, wie meedenkt en wie het alleen hoeft te horen.
- Bespreek de lijst in je volgende overleg en spreek af dat je hem over drie maanden opnieuw bekijkt.
In Aivio
In Koers heeft elk doel één naam erachter en elke verbetering een eigenaar, zodat zichtbaar is wie wat trekt.
Tips
- Zet achter elk terugkerend besluit precies één naam. Twee eigenaren betekent in de praktijk geen eigenaar. Wie de naam heeft, hakt de knoop door, ook als anderen het er niet mee eens zijn.
- Begin bij de dingen die nu blijven liggen. Je hoeft niet het hele bedrijf in een schema te zetten. Pak de vijf taken of besluiten waar het deze maand misging en verdeel die eerst.
- Bespreek de verdeling, deel haar niet alleen uit. Een lijst die je alleen opstelt, wordt een lijst die niemand leest. Vul hem samen in en kijk elk kwartaal of hij nog klopt.
Bronnen
- What Companies Get Wrong About Decision Rights Harvard Business Review
- Decisions: Who does what? Bain & Company
- Who Has the D?: How Clear Decision Roles Enhance Organizational Performance Harvard Business Review
- RACI model: wat het is en hoe je het gebruikt Lean.nl
- Duidelijkheid in rollen en verantwoordelijkheden met de RACI-matrix Npuls
Meer over koers
-
Koers
Besluiten vastleggen zodat ze niet steeds terugkomen
Een besluit komt niet terug als vastligt wat er is besloten, waarom, door wie en wanneer je het opnieuw bekijkt. Een besluitenlijst met vijf regels per besluit is genoeg, en besluiten die je kunt terugdraaien mag je snel nemen.
-
Koers
Drie tot vijf doelen per kwartaal: waarom minder meer oplevert
Kies je per kwartaal maar drie tot vijf doelen, elk met één eigenaar en een duidelijk eindpunt, dan is de kans groter dat je ze haalt. Schrijf elk doel als 'van X naar Y vóór datum Z' en zet wat afvalt op een lijst voor later.
-
Koers
Een concurrentieanalyse die je iets oplevert
Een bruikbare concurrentieanalyse vergelijkt drie of vier echte concurrenten op de punten waarop klanten kiezen, en eindigt met één keuze voor je eigen bedrijf. Kijk daarbij verder dan directe concurrenten: ook vervangers, klanten en leveranciers bepalen je ruimte.